•
1 37

ตลาดนัดวิเซียน เมืองวิเซียน｜วันที่ 3 และ 8 ของทุกเดือน

ตลาดนัดวิเซียน เมืองวิเซียน｜วันที่ 3 และ 8 ของทุกเดือน

ประสบการณ์ด้านเนื้อหาการเดินทาง: ตลาดท้องถิ่นแบบดั้งเดิม เดินเท้าขนาดเล็ก และหมู่บ้านโบราณ

ระยะเวลาและเวลาของวัน: 1 วัน

คำแนะนำอายุ: อายุ 3 ปีขึ้นไป

ระยะทางไปยังต้าหลี่: 40 กม.

จุดนัดพบ: 朴石烘焙

ไกด์พร้อมสุนัข: ใช่ เป็นไปได้

คุณต้องนำ: ขวดน้ำ, ครีมกันแดด, หมวก

ค่าบริการรวม: การเดินทาง, น้ำชา, ประกัน

ไม่รวม: อาหารกลางวัน

ความสามารถด้านภาษาอังกฤษของไกด์:พูดภาษาอังกฤษเล็กน้อย

ไกด์ WeChat:liz990876

¥398.00
¥398.00
ลดราคา ขายหมดแล้ว

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กรุณา \"Book Your Time\" และชำระเงินก่อนวันที่มีกิจกรรม 2 วัน⬇️
微信用户：打开小程序预定

将在微信中打开对应活动，可查看日期并完成预定

ความช่วยเหลือในการรับสินค้า

สำหรับลูกค้าที่มีอุปสรรคด้านภาษา เรายินดีที่จะช่วยจัดรถแท็กซี่ให้มารับคุณจากโรงแรมไปยังจุดนัดพบ คุณจ่ายราคาตามจริง

คนหนึ่งคนได้เดินทาง

สำหรับประสบการณ์การเดินทางส่วนใหญ่ เมื่อจองและยืนยันแล้ว การเดินทางจะดำเนินต่อไป แม้ว่าจะมีแขกเพียงคนเดียวก็ตาม ข้อยกเว้นคือประสบการณ์บางอย่างที่มีจำนวนผู้เข้าร่วมขั้นต่ำ (เช่น ทัวร์ระยะไกล)

นโยบายการคืนเงิน

ก่อนที่ประสบการณ์จะเริ่มต้น:

  • ภายใน 12 ชั่วโมง: คืนเงิน 30%
  • 12 ถึง 24 ชั่วโมง: คืนเงิน 50%
  • 24 ถึง 48 ชั่วโมง: คืนเงิน 70%
  • มากกว่า 48 ชั่วโมง: คืนเงิน 100%
  • หลังจากเริ่มกิจกรรม: ไม่มีการคืนเงิน
  • หากยกเลิกเนื่องจากสภาพอากาศ: คืนเงินเต็มจำนวน

ฝ่ายบริการลูกค้า

ไอดีไลน์ของเราสำหรับแนะนำ：liz990876，สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมผ่าน WeChat/WhatsApp：13636360694

ถ้าคุณมีคำถามใด ๆ โปรดเพิ่มฉันใน WeChat:liz990876 บันทึกกิจกรรมล่าสุด (สามารถเข้าใจภาพรวมความงามของฤดูกาลนี้):บ้านเดินเขาเซียงซาน Xiaohongshu

กำหนดการเดินทาง：

จุดหมายปลายทาง：ถนนวัดเสี้ยวเว่ยซาน (ระยะทางจากเมืองเก่า 60 กิโลเมตร ขับรถประมาณ 1 ชั่วโมง)

ออกเดินทาง：เวลา 10:00 น. ตรงข้ามมหาวิทยาลัยต้าหลี่ รวมตัวที่ร้านเบเกอรี่ปูฉี

หลังจากตลาดนัดจบลง อาหารกลางวันที่ตลาดนัดเราจะกินอาหารท้องถิ่นและของว่างที่ตลาดซื้อขายสัตว์ (ค่าใช้จ่ายแบ่งกัน, ราคาย่อมเยา สามารถสั่งตามความชอบได้)

กลับสู่เมืองเก่าได๋หลี：เวลา 17:00 น. ของบ่าย

บันทึกวิดีโอ：18 พฤษภาคม 2026

 

สำหรับคำปรึกษาเกี่ยวกับกำหนดการ：กรุณาเพิ่ม WeChat ของหัวหน้าทีมด้านล่างโดยตรง

หลังจากจองแล้ว ส่งคำสั่งซื้อให้หัวหน้าทีม เขาจะเพิ่มคุณเข้ากลุ่มทริป

ก่อนหน้านี้อยากบันทึกวันเวลาที่ไปตลาดนัดในยูนนานให้ดี เพราะมันเต็มไปด้วยความสนุกสนานและน่าสนใจ เหมือนหน้าต่างบานหนึ่ง ผ่านตลาดนัดเข้าใจวิถีชีวิตของสถานที่และคนในท้องถิ่น เป็นภาพสะท้อนของชีวิตและวัฒนธรรม ในแต่ละช่วงของการเดินทางในยูนนาน ก็เน้นเส้นทางจากหมู่บ้าน ตลาด ไปจนถึงป่าไม้ ชาวบ้านกินอะไร ใส่เสื้ออะไร ป่าไม้ในพื้นที่ก็มีอะไรเติบโตบ้าง
แต่ทุกครั้งที่ไปตลาดนัด ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นมาก เมื่อรู้สึกตื่นเต้นก็ไม่มีอารมณ์จะบันทึก แต่พอใจเย็นลงก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน เพราะชีวิตประจำวันนั้นละเอียดอ่อนและซับซ้อนมาก
เราได้เข้าร่วมกิจกรรมตลาดนัดสองครั้ง ครั้งแรกคือ Fengyu และครั้งที่สองคือ Shangguan แต่ละแห่งก็มีเสน่ห์และลักษณะเฉพาะตัว ตลาดวัดเสี้ยวก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ไป แต่วันนี้รู้สึกแตกต่างออกไปมาก หลังจากกลับมาคิดว่าอยากลองบันทึกดู เขียนบันทึกการเดินทางระยะสั้นนี้ให้ยาวหน่อย
ครั้งแรกที่ไปตลาดวัดเสี้ยวคือก่อนปีใหม่ เป็นช่วงฤดูหนาว ฉันและวังวังซื้อเสื้อกันหนาวผ้าฝ้ายราคา 20 หยวนคนละตัว ซึ่งฉันก็ชอบมาก ตลาดวัดเสี้ยวขึ้นชื่อเรื่องเต้าหู้ถั่วดำ พริกก็เป็นวัตถุดิบหลักในการทำเต้าหู้ถั่วดำ ช่วงพริกกำลังดีเลย เสียงเคาะพริกดังต่อเนื่องเป็นจังหวะ “ดงดงด” คล้ายเป็นซิมโฟนีของตลาดชนบทที่เป็นเอกลักษณ์ เสียงและบรรยากาศบนตลาดก็เหมือนเป็นละครเวที
เครื่องบดพริกของเว่ยซาน
วันนี้ไปอีกครั้งก็รู้สึกแตกต่างออกไป นอกจากความคึกคักของตลาดแล้ว ก็มีความอ่อนโยนและน่ารักมากขึ้น จากโซนซื้อขายสัตว์สด ไปยังโซนชีวิตประจำวัน จากใจกลางเมืองที่คึกคัก ไปเดินเล่นในหมู่บ้านโบราณที่ร้างและเก่าแก่ ข้ามหมู่บ้านไปตามบ่อเลี้ยงน้ำ สามารถมองเห็นหมู่บ้านเก่าแก่ที่มีอายุหลายร้อยปี แล้วพักผ่อนในร่มเงาข้างบ่อ น้ำเหมือนเป็นการข้ามเวลาช้าๆ อย่างช้าๆ
เกี่ยวกับตลาดนัด
จริงๆ แล้วในยูนนานก็เคยไปตลาดนัดหลายแห่ง โซนซื้อขายสัตว์ก็มีวัว แกะ หมู ไก่ เป็ด กระต่าย หนูแฮมสเตอร์ ฯลฯ ครั้งที่ไป Fengyu ก็เคยเห็นพี่ชายคนหนึ่งพาอูฐมาขาย ก็ฮาเหมือนกัน ในชนบทของยูนนานก็ไม่ค่อยเห็นคนขายอูฐเท่าไหร่ แต่ในตลาดของเมืองก็เห็นลาและม้าลากหลายตัว ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เห็นแบบนี้ คนขายก็ทักทายกันอย่างสนุกสนาน การนำสัตว์มาเป็นของขวัญให้ครอบครัวก็เป็นเรื่องที่น่าปลื้มใจ
ลูกแพะตัวน้อยที่เพิ่งถูกซื้อไปและไม่ยอมไปไหน (เหมือนตัวเองในช่วงดื้อรั้น)
แม่วัวและลูกวัวที่รอขาย ถูกเจ้าของพาไปเปลี่ยนที่ซึ่งอาจขายได้ง่ายขึ้นวาง
ลาแช่ติดกิ่งไม้
โซนขายสุนัขที่เป็นระเบียบที่สุด มีแถวเหล็กเรียงเป็นระเบียบหลายแถวลานจอดสุนัขแถวของสุนัขบ้านพันธุ์พื้นเมืองผสมพันธุ์ต่างๆ
บังเอิญพบกลุ่มนักเรียนมัธยมปลายจากกวางโจวที่มาวาดภาพและภาพวาดของพวกเขา พวกเขายืนอยู่ข้างโรงวัว และริมถนนในตลาด
พี่สาวจะพาไก่ตัวเล็กกลับบ้านในวันนี้
ในตลาดที่แทบไม่เคยเห็นคนต่างถิ่น รองเท้าและเสื้อผ้าอาจไม่ได้จัดแสดงอย่างสวยงาม อาจกองอยู่บนพื้นปูผ้าหรือบนแผ่นไม้ชั่วคราว หรือในรถบรรทุกเล็กๆ ถึงแม้บางบูธจะจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ แต่ก็ไม่ได้ดูหรูหราดั่งสินค้าจากเมือง แต่ก็มีลูกค้ามากมายไม่ขาดสาย
ตลาดในหมู่บ้านก็เป็นแบบนี้ สินค้าทุกชิ้นดูไม่เหมือนสินค้า มันคือสิ่งของที่บ้านเราอาจจำเป็นต้องใช้ เช่น เฟอร์นิเจอร์สำหรับใช้ในบ้าน ตั้งแต่บานประตู ตู้เสื้อผ้า เก้าอี้ ไปจนถึงหม้อ กระทะ จานชามในครัว ไปจนถึงคีม เครื่องมือซ่อมแซมเฟอร์นิเจอร์ และเส้นด้ายเย็บผ้า ของที่อยู่ในตลาดก็เป็นของจิปาถะที่ดูไม่สวยงามแต่ใช้งานได้ดี เหมือนของใช้ในบ้านที่ขาดไม่ได้และใช้งานได้จริง
ผ้าทำย้อมครามที่แม่ทำครึ่งหนึ่งแล้ว
รองเท้าดอดเจอร์สองคู่ราคา 15 หยวน เราใช้เวลานานมากในการถ่ายภาพที่บูธนี้
ลุงขายหมวก
เขียงไม้เชอร์รี่ ฉันชอบเขียงแบบนี้มาก มันให้ความรู้สึกมั่นคงและสามารถใช้ได้เกือบครึ่งชีวิต ในเดือนมีนาคม เราไปตลาดนัดจากเขตเจียงซีตะวันออกเฉียงใต้ถึงตะวันตกเฉียงใต้ของกุ้ยโจว แล้วนำเขียงไม้จางกลับมา ตอนกลับบ้านก็รู้สึกดีใจมาก รู้สึกว่าชีวิตดูมั่นคงและสงบสุขขึ้น นี่เป็นความรู้สึกแปลกๆ ต่อสิ่งของที่ผมให้ความรู้สึกทางอารมณ์ ฮ่าๆๆ นอกจากนี้ นอกจากความแตกต่างและความน่าสนใจแล้ว อีกเหตุผลหนึ่งที่ชอบไปตลาดนัดก็คือสิ่งนี้
เบาะนั่งและรองเท้าที่แม่ทำเอง
ตลาดน้องเล็กของท้องถิ่น “พานเจียหยวน” ถึงแม้จะมีของเหมือนกันเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชอบไปดูของแปลกๆ แปลกๆ อยู่เสมอ
ชุด甲马ราคา 2 หยวน ชุดละสี่ห้าชิ้น เลือกเองได้ ผมเลือกมาหลายชิ้น
พี่สาวเย็บผ้า ที่ใช้ชีวิตในเมืองมานานก็เกือบลืมไปแล้ว ว่าในวัยเด็กทุกอย่างก็เป็นการซ่อมแซมซ่อมแซมอีกไม่กี่ปี ของเสียก็ซื้อ ไม่ชอบก็ซื้อ ลืมไปว่ามีเรื่องเย็บผ้าด้วย หลังจากย้ายมาอยู่ที่ต้าหลี่ ก็เป็นเช่นนี้มาตลอด ตั้งแต่ย้ายมาทำงานใกล้สตูดิโอของนกนางนวล ก็รู้สึกว่าสิ่งซ่อมแซมสนุกดี ก็เลยนึกขึ้นได้ว่า ของเสียก็ต้องลองซ่อมก่อนเสมอ
พี่สาวขายธูป ท้องถิ่นคนในชุมชนจะจุดธูปหน้าบ้านในวันขึ้นและแรม ผู้สูงอายุส่วนใหญ่ก็ทำธูปเองด้วยสนและอาร์คาและสมุนไพร ไม่อยากทำก็ซื้อในตลาด
วาววาวและไม้กวาดเวทมนตร์ที่เขาเจอ
ตลาดนัดเป็นงานที่ใช้แรงงาน ตลาดนัดใช้เวลาหนึ่งวัน แต่ในตลาดก็ไม่หิวแล้ว คนที่มาจากตลาดก็จัดการมื้อเที่ยงในตลาด นอกจากร้านอาหารใหญ่แล้ว ก็มีของว่างผลไม้ต่างๆ นี่ก็เป็นสนามหลักในการซื้อของของผมเอง ยิ่งไปตลาดบ่อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ว่าที่ดินเป็นยังไง สมุนไพรป่าและผักกินอย่างไร ตามฤดูกาลมีอะไรบ้าง และยังมีของที่ผมไม่เคยเห็นอีกมากมาย
刺老包สดใหม่และหอมซุยเป็นตัวแทนของฤดูใบไม้ผลิ
ผลพลูจากยูนาน จึงแทบจะเห็นผลพลูดองและลูกแพร์ดองในตลาดทุกแห่ง
แผงขายของคุณแม่ไม่มาก มีผักสองสามชนิดที่ปลูกเอง ส่วนอื่นเป็นสมุนไพรป่า เช่น ดอกซึนซึนที่ใช้แช่น้ำเป็นยา หญ้าฟีเฟิง (ฉันเคยอ่านว่าฟีเฟิงสามารถใช้เป็นยา ครั้งแรกที่เห็นในชีวิตคนท้องถิ่นขายเป็นสมุนไพร) และหนามเขียวที่เด็ดมา
ลูกพลูอ่อนยังไม่โตเต็มที่ วาวว่าว่าเขาชอบกิน เพราะเปรี้ยวและฝาด ฉันคิดว่าน่าจะคล้ายกับอาหารแบบอเมริกัน ถ้าจะกินจริงๆ ควรจิ้มพริกป่นจะอร่อยขึ้น
ใบยาสูบเป็นมัดๆ หาซื้อได้ไม่ยากในตลาดทุกแห่งของยูนาน แต่ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน
เรากินข้าวที่ร้านอาหารในเขตสัตว์มีชีวิต ก่อนหน้านี้เราเคยพูดถึงว่าแผงขายของเหล่านี้ไม่ค่อยเหมือนร้านอาหารแบบเป็นทางการ แต่ก็อร่อย การไปตลาดและกินอาหารในท้องถิ่นก็เป็นประสบการณ์ที่พิเศษ 
โรงอาหารในตลาด
ฉันว่าฉากนี้น่ารักมาก พ่อค้าแม่ค้าก็นั่งอยู่ด้านใน ฝูงลูกค้าก็ไหลเข้ามานอกร้าน วาวว่าว่าเป็น 'วุ้นเย็น'omakase”
คุณปู่คุณย่าขายลูกกวาด
ในตลาดเต็มไปด้วยชากาโรบักโรบักเป็นชื่อสถานที่ ตั้งอยู่ในเทือกเขาอวลหลานโรบักฟังดูเหมือนชื่อชาวต่างชาติ ดูเหมือนชื่อชาวต่างชาติ แต่จริงๆ แล้วเป็นชื่อของชาวอี้ ในภาษาของชาวอี้โรบักหมายถึง 'สถานที่ที่เสือโคร่งออกอาละวาด' ชาวอี้ให้ความเคารพในเสือ โดนผ่านหมู่บ้านอี้หลายแห่ง ทุกบ้านบนผนังบ้านวาดลายเสือหัว 罗伯克ออกชามีสวนชาเป็นพันๆ ไร่ ชื่อเสียงคือชาเขียว
พี่ชายที่ขายขนมปังบอกว่าของที่ชาวมุสลิมทำสะอาดและอร่อย เราแก่แล้วชอบกิน เลยให้ซื้อมา จริงๆ แล้วเราอาศัยอยู่ที่เฉิงหยางนาน และไปกินร้านอาหารมุสลิมบ่อยๆ สะอาด อร่อย ปริมาณมาก ราคายุติธรรม ฉันก็เลยซื้อขนมปังไปฝากกลับบ้าน ถ้าเหลือก็เก็บในตู้เย็น ตอนเช้าก็อุ่นใหม่ก็อร่อยเป็นอาหารเช้าที่หอมมาก
เจอชามะเฟืองบ้าง ก็ซื้อมา
คุณพี่สาวขายเกลือดิน ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นขนมโมจิ แต่ดูดีๆ แล้วพบว่ามีเนื้อสัมผัสแตกต่าง คล้ายก้อนดินที่ทำจากทรายและแป้ง เป็นแผ่นดินที่วางขายบนแผงของคุณแม่คุณลุงในแผงขายของ พวกเขาโดยทั่วไปพูดภาษาจีนกลางไม่ค่อยได้ คาดเดาได้บ้าง แต่ถ้าไม่รู้เลยก็ไม่เข้าใจ ลุงเขาได้ค้นคว้าแล้วก็รู้ว่ามันคือเกลือดิน ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่ใช่รูปธรรมของนานจวน ชาวบ้านใช้เป็นยา สิ่งนี้ทำยากและกินก็ลำบาก ตามคำพูดของพี่ชายในตลาดว่า 'พวกต่างถิ่นกินไม่เป็น' หมายความว่าเราไม่ค่อยทำเอง
กิจกรรมไปตลาดก็เหมือนการเดินทางชนบทอย่างสมบูรณ์ ฉันคิดว่าจากตลาดที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและคึกคัก ไปยังหมู่บ้านที่เงียบสงบ จะทำให้ได้สัมผัสความสงบในช่วงเวลาสั้นๆ ดังนั้นกิจกรรมไปตลาดเราจะไปจากตลาดสู่หมู่บ้านที่เงียบสงบ เหมือนกับการแยกย้ายของชาวบ้านหลังจากตลาดปิด
หมู่บ้าน Leke เป็นจุดหมายถัดไปหลังจากไปตลาดแล้ว ตลาดบนถนนวัดไม่ไกลจากหมู่บ้าน Leke ช่วงฤดูใบไม้ผลิเต็มไปด้วยดอกคาโนล่าและถั่วลายเสือสีเขียว ผสมผสานกับข้าวสาลีอุ่นๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจ
ชาวบ้านในชุมชน Leke ปัจจุบันได้ย้ายไปยังพื้นที่รอบนอกของที่อยู่เดิม สร้างบ้านใหม่ขึ้นมาสมัยชิงเจียจิ้งหมู่บ้านโบราณแห่งนี้กลับได้รับการอนุรักษ์ไว้ มีมากกว่าสามสิบ courtyard ที่ติดกันอยู่ชิดติดกันอยู่บนเนินเขา แต่ละบ้านมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง หลังคาและประตูยังคงรักษารูปลักษณ์ดั้งเดิมไว้ ไม่มีอาคารสมัยใหม่ผสมอยู่เลย มีไม่กี่ครอบครัวอาศัยอยู่ในนั้น และแทบจะไม่เจอใครในเวลาที่ไป บางครั้งก็เจอแต่คนแก่ที่ไปตักน้ำจากบ้านเก่า
ด้านหลังหมู่บ้านมีบ่อเลี้ยงปลา เห็นราวหนึ่งหรือสองแท่งตกปลายื่นออกมา แต่ไม่เคยเจอใครเลย เดินตามแนวคันดินไป ชมความร่มรื่นข้างบ่อ ชงชาและพักผ่อน ใต้ต้นไม้ร่มรื่น ฝั่งตรงข้ามเป็นภูเขาที่มีรถวิ่งผ่านทางด่วน หมู่บ้านเงียบสงบอยู่ทางซ้าย บริเวณขอบบ่อมีเสียงนกและสุนัขวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้านในชนบทของยูนาน
เดินจากขอบบ่อกลับไปยังปากทางหมู่บ้าน มองลงไปเห็นหมู่บ้าน Leke โบราณทั้งหมด
ระหว่างทางไปยังหมู่บ้าน Leke ผ่านแม่น้ำซีเหอ คุณอาจไม่คาดคิดว่าแม่น้ำสายสำคัญสายเดียวที่ไหลผ่าน 12 จังหวัด ยาว 1280 กิโลเมตร ซึ่งเป็นแม่น้ำสำคัญระดับนานาชาติที่มีต้นกำเนิดในยูนาน และเป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของเวียดนามคือแม่น้ำหง็อก ซึ่งเมื่อย้อนกลับไปยังต้นน้ำ ก็เป็นลำธารเล็กๆ ริมหมู่บ้านที่ดูสวยงามมาก
ทุ่งดอกคาโนล่าที่เขียวชอุ่มริมฝั่งแม่น้ำ
สะพานหินและต้นหวายเหลืองขนาดใหญ่ที่ปากทางหมู่บ้าน Leke
เดินเล่นในหมู่บ้านโบราณที่ไม่มีคนอยู่
เดินผ่านหมู่บ้านขึ้นไปบนเขื่อนของบ่อเลี้ยงปลา
บนเขื่อนมองดูหมู่บ้านที่เงียบสงบและร้างไร้ หลังบ้านเป็นบ่อเลี้ยงน้ำที่เงียบสงบ และรถวิ่งผ่านทางด่วนในระยะไกล ให้ความรู้สึกเหมือนข้ามเวลาและข้ามพื้นที่
มองย้อนกลับไปยังหมู่บ้านที่สมบูรณ์แบบในเส้นทางเดินกลับ

 

ข้อมูลท่องเที่ยวต้าหลี่แบบครบครัน ทั้งร้านอาหาร ที่พัก ภูมิอากาศ...

ดูรายละเอียดทั้งหมด