ชีวิตในเมืองต้าหลี่ ประเทศจีน
เกียวโต: คาเฟ่นั่งพักและร้านกาแฟเปิด-ปิดในคืนเด...
ตั้งแต่เช้าวานนี้พบร้านเน็ตที่นอนในฝันแล้ว เริ่มจากร้านนี้ ดูเหมือนว่าได้รากฐานในเกียวโตซักเล็กน้อยแล้ว ก็โอเคนะ ส่วนที่ไปเกียวโตทำอะไร ก็แค่ต้องการอยู่ในสถานที่แปลกใหม่เป็นเวลาสักพักเท่านั้น
เกียวโต: คาเฟ่นั่งพักและร้านกาแฟเปิด-ปิดในคืนเด...
ตั้งแต่เช้าวานนี้พบร้านเน็ตที่นอนในฝันแล้ว เริ่มจากร้านนี้ ดูเหมือนว่าได้รากฐานในเกียวโตซักเล็กน้อยแล้ว ก็โอเคนะ ส่วนที่ไปเกียวโตทำอะไร ก็แค่ต้องการอยู่ในสถานที่แปลกใหม่เป็นเวลาสักพักเท่านั้น
ฉากวัชพืช | เส้นทางแห่งอิสรภาพ
ฉันเคยคิดว่าฉันเป็นอิสระมากพอเพราะฉันฉลาดพอ ฉันคิดว่าความขอบเป็นส่วนหนึ่งของอิสรภาพ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการซ่อนขอบของตัวเองได้คือเส้นทางสู่ความอิสระที่ยิ่งใหญ่กว่า ถ้าความจำเป็นที่จะต้องมีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้นและพยายามทำตัวให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น เป็นสิ่งที่ฉันต้องเรียนรู้
ฉากวัชพืช | เส้นทางแห่งอิสรภาพ
ฉันเคยคิดว่าฉันเป็นอิสระมากพอเพราะฉันฉลาดพอ ฉันคิดว่าความขอบเป็นส่วนหนึ่งของอิสรภาพ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการซ่อนขอบของตัวเองได้คือเส้นทางสู่ความอิสระที่ยิ่งใหญ่กว่า ถ้าความจำเป็นที่จะต้องมีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้นและพยายามทำตัวให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น เป็นสิ่งที่ฉันต้องเรียนรู้
ฟีบี้ | ราตรีแสงจันทร์
เราพูดคุยเกี่ยวกับความรักมากมาย ทั้งของคนอื่น ตัวเราเอง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต หากความรักต้องมาพร้อมกับความหลงใหล ก็คงจะไม่คงอยู่ตลอดไป ในความสัมพันธ์ที่ยืนยาวหลายปีและจบลงอย่างมีความสุข คุณทั้งคู่ต่างคุ้นเคยกับประวัติความรักและช่วงเวลาอันอบอุ่นใจของกันและกัน ช่วงเวลาเหล่านั้นเหมือนกับดอกไม้ที่ร่วงหล่นบนภูเขาหนานซาน อารมณ์ที่เบ่งบานอย่างเร่าร้อนราวกับต้นไม้ที่อายุสั้นในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งคู่ต่างแบ่งปันความลับในชีวิตของกันและกัน และสร้างความไว้วางใจและมิตรภาพอันลึกซึ้งผ่านช่วงเวลาและประสบการณ์ร่วมกัน
ฟีบี้ | ราตรีแสงจันทร์
เราพูดคุยเกี่ยวกับความรักมากมาย ทั้งของคนอื่น ตัวเราเอง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต หากความรักต้องมาพร้อมกับความหลงใหล ก็คงจะไม่คงอยู่ตลอดไป ในความสัมพันธ์ที่ยืนยาวหลายปีและจบลงอย่างมีความสุข คุณทั้งคู่ต่างคุ้นเคยกับประวัติความรักและช่วงเวลาอันอบอุ่นใจของกันและกัน ช่วงเวลาเหล่านั้นเหมือนกับดอกไม้ที่ร่วงหล่นบนภูเขาหนานซาน อารมณ์ที่เบ่งบานอย่างเร่าร้อนราวกับต้นไม้ที่อายุสั้นในฤดูใบไม้ผลิ ทั้งคู่ต่างแบ่งปันความลับในชีวิตของกันและกัน และสร้างความไว้วางใจและมิตรภาพอันลึกซึ้งผ่านช่วงเวลาและประสบการณ์ร่วมกัน
เจสัน | ใช้ Shopify เพื่อสร้างเว็บไซต์อิสระที่ม...
ขณะนี้ฉันกำลังสร้างเว็บไซต์อิสระ ฉันทุ่มเทและสนุกกับมันมาก และฉันทำงานเพื่อความสนุกทุกวัน
เจสัน | ใช้ Shopify เพื่อสร้างเว็บไซต์อิสระที่ม...
ขณะนี้ฉันกำลังสร้างเว็บไซต์อิสระ ฉันทุ่มเทและสนุกกับมันมาก และฉันทำงานเพื่อความสนุกทุกวัน
5 ตุลาคม 2567
ฉันตื่นตอนสิบโมงครึ่ง ดื่มกาแฟหนึ่งถ้วย และคิดว่าวันนี้จะทำอะไรดี ดูเหมือนไม่มีอะไรจะทำ ไปก่อนแล้วค่อยคุยถึงภายหลังครับ.
5 ตุลาคม 2567
ฉันตื่นตอนสิบโมงครึ่ง ดื่มกาแฟหนึ่งถ้วย และคิดว่าวันนี้จะทำอะไรดี ดูเหมือนไม่มีอะไรจะทำ ไปก่อนแล้วค่อยคุยถึงภายหลังครับ.
เฉินเสี่ยวหยู | สองโลกของเสี่ยวเสี่ยวเกอ
เมื่อฟ้ามืดลง เราจึงออกจากหมู่บ้านและอุทิศชีวิตของตนเอง เดินทางไปมาระหว่างสองโลกหรือแม้กระทั่งโลกที่นับไม่ถ้วน โลกบนหน้าจอ โลกบนภูเขา โลกที่สร้างจากหิน โลกแห่งความไว้วางใจซึ่งกันและกัน โลกที่ผู้คนลืมกันและกัน โลกในอนาคตน่ามอง
เฉินเสี่ยวหยู | สองโลกของเสี่ยวเสี่ยวเกอ
เมื่อฟ้ามืดลง เราจึงออกจากหมู่บ้านและอุทิศชีวิตของตนเอง เดินทางไปมาระหว่างสองโลกหรือแม้กระทั่งโลกที่นับไม่ถ้วน โลกบนหน้าจอ โลกบนภูเขา โลกที่สร้างจากหิน โลกแห่งความไว้วางใจซึ่งกันและกัน โลกที่ผู้คนลืมกันและกัน โลกในอนาคตน่ามอง
หน้าแรกของบล็อก
ดูทั้งหมด-
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
-
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
-
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
