ชีวิตในเมืองต้าหลี่ ประเทศจีน
เจสัน | ร้านอาหาร ชิ ชิ
ฉันและฉีฉีไม่ได้คุ้นเคยกันมากนักและเคยเจอกันเพียงครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น ฉันจำได้แค่ว่าเธอมีผมสั้น ดูหุนหันพลันแล่น และขี่มอเตอร์ไซค์
เจสัน | ร้านอาหาร ชิ ชิ
ฉันและฉีฉีไม่ได้คุ้นเคยกันมากนักและเคยเจอกันเพียงครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น ฉันจำได้แค่ว่าเธอมีผมสั้น ดูหุนหันพลันแล่น และขี่มอเตอร์ไซค์
โคฮารุ | สมุดบันทึกที่หายไป
เสี่ยวชุนเสียใจอยู่เรื่องหนึ่ง ซึ่งเธอได้พูดถึงหลายครั้งแล้ว นั่นก็คือเธอทำสมุดบันทึกหาย
โคฮารุ | สมุดบันทึกที่หายไป
เสี่ยวชุนเสียใจอยู่เรื่องหนึ่ง ซึ่งเธอได้พูดถึงหลายครั้งแล้ว นั่นก็คือเธอทำสมุดบันทึกหาย
เสี่ยวชุน & เจสัน | สมัยก่อน · ฤดูฝนต้าหลี่
ต้าหลี่เข้าสู่ฤดูฝนอีกครั้งแล้ว ฝนที่ตกปรอยๆ ชะล้างพื้นหินของเมืองโบราณต้าหลี่ และชะล้างความทรงจำของผู้คนไปด้วย บางภาพยิ่งถูกชะล้างก็ยิ่งพร่ามัว ขณะที่บางภาพยิ่งถูกชะล้างก็ยิ่งชัดเจน
เสี่ยวชุน & เจสัน | สมัยก่อน · ฤดูฝนต้าหลี่
ต้าหลี่เข้าสู่ฤดูฝนอีกครั้งแล้ว ฝนที่ตกปรอยๆ ชะล้างพื้นหินของเมืองโบราณต้าหลี่ และชะล้างความทรงจำของผู้คนไปด้วย บางภาพยิ่งถูกชะล้างก็ยิ่งพร่ามัว ขณะที่บางภาพยิ่งถูกชะล้างก็ยิ่งชัดเจน
เจสัน | บุฟเฟ่ต์แปลกๆ
ตอนนี้ฉันคิดดูแล้ว พวกเราทุกคนก็เหมือนนักแสดงมนุษย์ที่ติดตามหงหงไปแสดงละครซึ่งเป็นเรื่องแปลกประหลาดและเต็มไปด้วยความเยาว์วัยตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นเพียงชีวิตธรรมดาๆ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันห่างไกลจากนั้นมาก ความจำของฉันแย่ลงเรื่อยๆ แต่ฉันยังจำวันนั้นได้เสมอ
เจสัน | บุฟเฟ่ต์แปลกๆ
ตอนนี้ฉันคิดดูแล้ว พวกเราทุกคนก็เหมือนนักแสดงมนุษย์ที่ติดตามหงหงไปแสดงละครซึ่งเป็นเรื่องแปลกประหลาดและเต็มไปด้วยความเยาว์วัยตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นเพียงชีวิตธรรมดาๆ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันห่างไกลจากนั้นมาก ความจำของฉันแย่ลงเรื่อยๆ แต่ฉันยังจำวันนั้นได้เสมอ
เหลียงจื่อ | สิบปีของเจสันในต้าหลี่
บางคนก็มาแล้วก็ไป บางคนออกไปแล้วกลับมา เจสันอยู่ที่นี่เสมอ เหมือนฉัน
เหลียงจื่อ | สิบปีของเจสันในต้าหลี่
บางคนก็มาแล้วก็ไป บางคนออกไปแล้วกลับมา เจสันอยู่ที่นี่เสมอ เหมือนฉัน
หน้าแรกของบล็อก
ดูทั้งหมด-
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
-
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
-
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
