ชีวิตในเมืองต้าหลี่ ประเทศจีน
ภาพทิวทัศน์วัชพืช | สมุดบันทึกการเล่น
หยางมี่กินได้น้อย ลู่เก่ามองไม่เห็นอาหารที่เธอทำ แล้วก็พูดว่า: “ตอนเราไปทำงานด้วยกัน เขาทำอาหารฉันยังไม่อยากกินเลย”“จิโอว่าบี๋ทำกับข้าวสองอย่าง แล้วต้องมีเนื้อด้วย” เขาออกคำสั่ง เขามองผมในด้านดีเกินไป “ฉันไม่ทำอาหาร ฉันซื้อเป็ดย่าง” เขายังพูดอย่างนั้น
ภาพทิวทัศน์วัชพืช | สมุดบันทึกการเล่น
หยางมี่กินได้น้อย ลู่เก่ามองไม่เห็นอาหารที่เธอทำ แล้วก็พูดว่า: “ตอนเราไปทำงานด้วยกัน เขาทำอาหารฉันยังไม่อยากกินเลย”“จิโอว่าบี๋ทำกับข้าวสองอย่าง แล้วต้องมีเนื้อด้วย” เขาออกคำสั่ง เขามองผมในด้านดีเกินไป “ฉันไม่ทำอาหาร ฉันซื้อเป็ดย่าง” เขายังพูดอย่างนั้น
ฮวนฮวน | Sting
ต่อมา Sting ซื้อขนมปังอีกหลายครั้ง แต่ละครั้งก็โอน 200 หยวนโดยตรงให้ ให้ฉันเก็บเงินเอง แต่เขามีความคิดเห็นเกี่ยวกับรสชาติขนมปังทุกครั้ง ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจมากขึ้น เชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดว่า ‘ขนมปังอร่อย’ เป็นความจริง หลังจากเปิดสตูดิโอทำขนมปังครบปี ก็เปิดร้าน Huanque ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นก็ได้เรียนรู้ถึงความดีและไมตรีจากลูกค้าแปลกหน้า Sting เป็นหนึ่งในความทรงจำอันอบอุ่นและดีงาม ขอบคุณนะ
ฮวนฮวน | Sting
ต่อมา Sting ซื้อขนมปังอีกหลายครั้ง แต่ละครั้งก็โอน 200 หยวนโดยตรงให้ ให้ฉันเก็บเงินเอง แต่เขามีความคิดเห็นเกี่ยวกับรสชาติขนมปังทุกครั้ง ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกมั่นใจมากขึ้น เชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดว่า ‘ขนมปังอร่อย’ เป็นความจริง หลังจากเปิดสตูดิโอทำขนมปังครบปี ก็เปิดร้าน Huanque ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นก็ได้เรียนรู้ถึงความดีและไมตรีจากลูกค้าแปลกหน้า Sting เป็นหนึ่งในความทรงจำอันอบอุ่นและดีงาม ขอบคุณนะ
ริโกะ | ลาก่อน เขาเมิลส์ซาน ลาก่อน ฟิลิปปินส์หญ...
ชีวิตเหมือนรถไฟ เพื่อนร่วมทางก็จะลงก่อน สุดท้ายอาจเป็นคำลาไปตลอดกาล
ริโกะ | ลาก่อน เขาเมิลส์ซาน ลาก่อน ฟิลิปปินส์หญ...
ชีวิตเหมือนรถไฟ เพื่อนร่วมทางก็จะลงก่อน สุดท้ายอาจเป็นคำลาไปตลอดกาล
13 เมษายน ทำอาหารครั้งแรก
Amonad บอกว่าวันอาทิตย์จะไปธุระที่เกียวโต สะดวกเจอกันไหม ฉันบอกว่าทานข้าวด้วยกัน โดยปกติคิดว่าจะกินข้างนอก บ่ายวันนั้น เมื่อเธอถามว่า: ฉันจะไปซื้อของกินในหอพักแล้วทำอาหารกินเอง
13 เมษายน ทำอาหารครั้งแรก
Amonad บอกว่าวันอาทิตย์จะไปธุระที่เกียวโต สะดวกเจอกันไหม ฉันบอกว่าทานข้าวด้วยกัน โดยปกติคิดว่าจะกินข้างนอก บ่ายวันนั้น เมื่อเธอถามว่า: ฉันจะไปซื้อของกินในหอพักแล้วทำอาหารกินเอง
ภาพทิวทัศน์วัชพืช | สมุดบันทึกเมษายนที่ห้วยใหญ่
เขียนมาตรงนี้ ฉันนึกขึ้นได้ว่าคงเป็นเพราะหลอดไฟนี้ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสเข้าใจคนมากขึ้น ถ้าวันนั้นฉันไม่หยิบหลอดไฟออกมา ทุกอย่างคงเปลี่ยนไปมาก
ภาพทิวทัศน์วัชพืช | สมุดบันทึกเมษายนที่ห้วยใหญ่
เขียนมาตรงนี้ ฉันนึกขึ้นได้ว่าคงเป็นเพราะหลอดไฟนี้ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสเข้าใจคนมากขึ้น ถ้าวันนั้นฉันไม่หยิบหลอดไฟออกมา ทุกอย่างคงเปลี่ยนไปมาก
เจสัน | 11 เมษายน เพื่อนร่วมชั้นของฉัน
ส่วนใหญ่คนที่มาที่นี่มากับตัวเอง ก็ไม่มีเพื่อนหรือเพื่อนร่วมชั้น จึงจะสนิทกันเร็ว แล้วก็สนทนาเกี่ยวกับการปรับตัวในชีวิต การเช่าหอ การซื้อซิมโทรศัพท์ การสอบใบขับขี่ การซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน หากมีการพูดคุยกันในบริเวณสูบบุหรี่หลังเลิกเรียน ก็จะคุยกันนานขึ้น
เจสัน | 11 เมษายน เพื่อนร่วมชั้นของฉัน
ส่วนใหญ่คนที่มาที่นี่มากับตัวเอง ก็ไม่มีเพื่อนหรือเพื่อนร่วมชั้น จึงจะสนิทกันเร็ว แล้วก็สนทนาเกี่ยวกับการปรับตัวในชีวิต การเช่าหอ การซื้อซิมโทรศัพท์ การสอบใบขับขี่ การซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน หากมีการพูดคุยกันในบริเวณสูบบุหรี่หลังเลิกเรียน ก็จะคุยกันนานขึ้น
หน้าแรกของบล็อก
ดูทั้งหมด-
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
-
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
-
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
