ชีวิตในเมืองต้าหลี่ ประเทศจีน
เจสัน | หวางหยาง
ฉันกลับมาเพียงเพื่อพบกับหวางหยางซึ่งมีเวลาเพียงสองวันก่อนจะออกจากเซี่ยงไฮ้เพื่อกลับสหรัฐอเมริกา แม้จะลำบากแค่ไหน ฉันก็ยังอยากพบเขาอยู่ดี เขาออกจากเมืองต้าหลี่มาเก้าปีแล้ว
เจสัน | หวางหยาง
ฉันกลับมาเพียงเพื่อพบกับหวางหยางซึ่งมีเวลาเพียงสองวันก่อนจะออกจากเซี่ยงไฮ้เพื่อกลับสหรัฐอเมริกา แม้จะลำบากแค่ไหน ฉันก็ยังอยากพบเขาอยู่ดี เขาออกจากเมืองต้าหลี่มาเก้าปีแล้ว
เจสัน | ทะเล
เมื่อ 20 ปีก่อน ตอนที่เราพบกัน ต้าไห่ยังเป็นรุ่นน้องและเป็นเพื่อนร่วมงาน ค่อยๆ โตขึ้นเรื่อยๆ จนเราเริ่มเป็นเพื่อนกัน ในบางแง่มุม เขาอาจจะดูเป็นผู้ใหญ่และมีประสบการณ์มากขึ้น แต่ในด้านบุคลิกภาพ ดูเหมือนว่าเขาจะยังคงเป็นเด็กหนุ่มเช่นเดิม
เจสัน | ทะเล
เมื่อ 20 ปีก่อน ตอนที่เราพบกัน ต้าไห่ยังเป็นรุ่นน้องและเป็นเพื่อนร่วมงาน ค่อยๆ โตขึ้นเรื่อยๆ จนเราเริ่มเป็นเพื่อนกัน ในบางแง่มุม เขาอาจจะดูเป็นผู้ใหญ่และมีประสบการณ์มากขึ้น แต่ในด้านบุคลิกภาพ ดูเหมือนว่าเขาจะยังคงเป็นเด็กหนุ่มเช่นเดิม
เจสัน | จดหมายจากเมื่อ 30 ปีก่อน
ใกล้จะจบแล้วผมได้อ่านจดหมายที่เขียนโดยเอสเมื่อเกือบสามสิบปีก่อน ฉันยังจำได้เธอพ่อของเธอซึ่งเป็นวิศวกรในโรงงานของเราเป็นคนนำมาให้ฉัน ฉันรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อฉันได้รับมันเพราะฉันไม่ได้คาดหวังอะไรเลย
เจสัน | จดหมายจากเมื่อ 30 ปีก่อน
ใกล้จะจบแล้วผมได้อ่านจดหมายที่เขียนโดยเอสเมื่อเกือบสามสิบปีก่อน ฉันยังจำได้เธอพ่อของเธอซึ่งเป็นวิศวกรในโรงงานของเราเป็นคนนำมาให้ฉัน ฉันรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยเมื่อฉันได้รับมันเพราะฉันไม่ได้คาดหวังอะไรเลย
เจิ้งหยาน | เดินทางโดยเรือ
ไม่มีชีวิตหากไม่มีความตาย ถึงเวลาที่จะต้องชดเชยให้กับการศึกษาเรื่องความตาย ชดเชยให้กับความจริงที่ว่ายังมีผู้ที่มีอำนาจคนอื่นๆ อยู่ในโลก ชดเชยให้กับความจริงที่ว่าไม่ว่าจะเป็นวัด สุสาน สวน หรือถ้ำ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นโลกอุดมคติในแง่หนึ่งและการคิดว่าคุณอยากมีชีวิตแบบไหนคือแรงผลักดันที่ทรงพลังที่สุดในการสร้างโลกในอุดมคติในต้าหลี่มีกลุ่มคนลึกลับที่ใช้ชีวิตตามแบบแผนเดิมๆ
เจิ้งหยาน | เดินทางโดยเรือ
ไม่มีชีวิตหากไม่มีความตาย ถึงเวลาที่จะต้องชดเชยให้กับการศึกษาเรื่องความตาย ชดเชยให้กับความจริงที่ว่ายังมีผู้ที่มีอำนาจคนอื่นๆ อยู่ในโลก ชดเชยให้กับความจริงที่ว่าไม่ว่าจะเป็นวัด สุสาน สวน หรือถ้ำ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นโลกอุดมคติในแง่หนึ่งและการคิดว่าคุณอยากมีชีวิตแบบไหนคือแรงผลักดันที่ทรงพลังที่สุดในการสร้างโลกในอุดมคติในต้าหลี่มีกลุ่มคนลึกลับที่ใช้ชีวิตตามแบบแผนเดิมๆ
หยางโม | อาศัยอยู่ในต้าหลี่
ฉันเคยทำพอดแคสต์กับเพื่อนมาก่อน และเราคุยกันว่าทำไมฉันถึงเลือกอาศัยอยู่ในต้าหลี่ ในเวลานั้น ฉันมีเหตุผลดังต่อไปนี้:
หยางโม | อาศัยอยู่ในต้าหลี่
ฉันเคยทำพอดแคสต์กับเพื่อนมาก่อน และเราคุยกันว่าทำไมฉันถึงเลือกอาศัยอยู่ในต้าหลี่ ในเวลานั้น ฉันมีเหตุผลดังต่อไปนี้:
หน้าแรกของบล็อก
ดูทั้งหมด-
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
วิววัชพืช | มือเจาะ
จื่ออี้พูดตอนจากไปว่า “คุณสามารถเจาะเองได้ อาจจะเรียนรู้ทักษะใหม่ไปด้วย” จากนั้น ฉันก็เจาะเองจริงๆ
-
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
ว่านหวางหวาง | เพลงจบฤดูร้อน
หลังอาหาร คุยกันเรื่องตอนรับงานนี้ครั้งแรก หยางมี่กับฉันไม่มีความสุข มีแต่ความตื่นเต้นเล็กน้อย น่าสนใจมาก ต่อมา เราพบว่างานนี้ดีมาก ดีตรงไหน ต้องพูดอีกนาน ตอนแรกก็รู้สึกตื่นเต้น แต่ตอนนี้กลายเป็นสิ่งล้ำค่าไปแล้ว
-
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
เจสัน | “เวลาไม่ย้อนกลับมา”
“เพิ่งอ่านจบแล้ว ช่วงนั้นเธอสวยมาก ทุกครั้งที่อ่านคำของเจสัน ก็รู้สึกเศร้าเลือนลาง เขาอาจจะบันทึกไว้ ฉันรู้สึกว่า ทุกครั้งที่อ่าน ก็เหมือนเวลาที่ไม่ย้อนกลับมา ความรู้สึกเศร้า” ใช่แล้ว เวลาไม่ย้อนกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความสุขหรือความเศร้า
